#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_704
باشم دلم نمیخواست با ناراحتی این شب بیاد موندنی رو برای خودم و ازاد زهرمار کنم.جلوی باغی که فیلمبردار از قبل اماده کرده بود
پیاده شدیم از این همه تجمل غافل گیر شده بودم،توقع اینهمه تجمل و عظمت رو نداشتم...خودم رو برای رویارویی با همچین صحنه هایی
اماده کرده بودم اما همه چیز بیش از تصورم بود...تب خواستن ازاد حتی از گرفتن دستام برام قابل حس بود...ازادی که کماکان دلم
داشت برای ضعف میرفت...ازاد از دیدن لبخند رضایت بخش رو لبام لبخند مردونه اش عمیق تر میشد...بالاخره شب شد و ما رسیدیم
باغ...باغی که از تزئینش خبری نداشتم و همه چیزش به عهده ازاد بود...با دیدن رودی و اونهمه تزئینات نفسمتو سینه ام حبس
شد...دست ازاد رو فشردم و لب زدم:
_خدای من.
متقابلا دستمو فشرد و گفت:_خوشت اومد؟!
نگاهم رو دور تا دور در ورودی چرخوندم متحیر گفتم:
_مرسی ازاد مرسی...
لبخندش پررنگ شد و زیرگوشم گفت:
_خوشحالم که خوشت اومده
مراسم اتیش بازی اونقدری هیجان برانگیز بود که بازم برای چندمین بار سورپرایزم کرد
*
بعد از رسیدین به جایگاه عروس باران اومد کنارم و نگاهی خریدارانه به ارایشم انداخت و گفت:
_خیلی شیک شدی حوا مثل خانوما!
پشت چشمی نازک کردم و گفتم:
_خانوم بودم!
ازاد دستم رو که تو دستش بود اورد بالا و گفت:
_خانوم منی دیگه
لبخند دلبرانه ای به روش زدم.نیمی از جشن گذشته بود و با باران و بقیه دخترای فامیل داشتم صحبت میکردم که متوجه غیبت ازاد
شدم.با چشمام دنبالش گشتم اما نبود!نگران از جام بلند شدم و بدون جلب توجه حرکت کردم سمت خروجی...اما حتی تو ماشین هم نبود.با
نگرانی حرکت کردم سمت جایگاهمکن و سعی کردم خونسرد باشم.باران گوشی به دست نزدیکم شد و گفت:
romangram.com | @romangram_com