رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_700

***
نیمه های شب بود که با صدای زنگ گوشیم اروم لای پلکام رو باز کردم گوشیم مدام داشت ویبره میرفت،با دیدن اسم ازاد کمی هوشیار
شدم...امروز...عروسیمون...با بهت نشستم رو تخت،نگاهم که به ساعت افتاد نفس راحتی کشیدم تازه چهار صبح بود الان چه وقت بیدار
کردنه!با حرص جواب دادم:
_بله!
صدای برعکس انتظارم خمار و خواب الود نبود:
_سلام خوابالو!پتو رو از رو پاهام زدم کنار و گفتم:
_سلام شب زنده دار،الان چه وقت بیدار کردنه کو تا هفت صبح!
تو گلو خندید و گفت:
_حوا خوابم نمیبره...
با شنیدن اعتراف صادقانه اش قلبم شروع به تپیدن کرد زمزمه مانند گفتم:
_عزیزم...
مثل خودم زمزمه مانند گفت:
_خانومم...
چشمامو با لذت بستم و به صدای نفساش گوش سپردم با صداش به خودم اومدم:
_بیا پایین...
متعجب گفتم:
_الان؟!
با هیجان گفت:
_اره بیا،لباس گرم بپوش.
کنجکاو از جام بلند شدم و سریع مانتو شلواری پوشیدم و با احتیاط از اتاقم خارج شدم به محض باز کردن در حیاط نگاهم به ازاد افتاد
که به سپر ماشینش تکیه زد با دیدنم لبخندش پررنگ تر شد و اومد سمتم. با لبخند کنترل شده ای گفتم:
_دیوونه! اینجا چیکار میکنی؟!کمتر ازچندساعت دیگه عروسیمونه!

romangram.com | @romangram_com