#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_695
شه.
با یاد اوری گذشته دستم از شدت عصبانیت و حرص مشت شد نفسم رو با حرص از بینیم خارج کردم و گفتم:
_خب ادامه نمیدین؟!
لبخندی زد و گفت:
_البته!اون روز گلنار اومده بود شرکت و اصرار داشت بریم یه جای خلوت و صحبت کنیم،مرخصی گرفتم و باهم از شرکت خارج شدیم
رفتیم یه کافه،بنظر کلافه میومد اما سعی داشت همون ظاهر شیک و خونسردش رو حفظ کنه!پا رو پایی انداخت و بهم گفت خسته
نشدی؟گفتم از چی چرا باید خسته شم! گفت از اینکه هی میدویی ولی به جایی نمیرسی! بیا پیش من و به همه جا برس به من یه نشونه بده
تا خوشبختت کنم.عصبی شدم،دلم میخواست سرشو از تنش جدا کنم! من با ناهید خوشبخت بودم اون داشت خوشبختیمون رو تمسخر
میکرد!اومدم از جام بلند شم و برم ولی جلومو گرفت گفت که باید باهاش راه بیام،میگفت خسته شده از اینکه این چند سال اینهمه تلاش
کرده ولی من ندیدمش!در واقع من اصلا متوجه گلنار نشدم!اصلا متوجه نشدم اون رفتارا و محبتای زیرپوستیش همه از روی قصده!از
جام بلند شدم و تا خواستم از کافه خارج شم با داد گفت یا باهاش راه میام یا اینکه اون میاد و به ناهید همه چیز رو میگه!باورم نمیشد
بخواد همچین کاری کنه! با اینکه من کوچکترین تقصیری تو اون قضیه نداشتم اما باز ترسیدم ترس از دست دادن ناهید و پسرمون مثل
خوره افتاده بود تو جونم..
*
اقای مفاخر میگفت و من بیشتر تو فکر فرو میرفتم اینکه گلنار اگه یه عاشق واقعی بود چرا به فکر خوشبخت بودن اقای مفاخر
نبود؟!چرا خود خواه شد؟چرا زندگیشون رو بهم زد...هزارتا چرای دیگه تو ذهنم نقش بسته بود زمزمه مانند گفتم:
_خاله بهم گفته بود که شما رفته بودین تو کار خلاف...جوری تو کار خلاف و پول غرق شده بودین که مامانمو عماد رو فراموش کرده
بود بخاطر همین بود که مامانم طلاق گرفت این موضوع حقیقت داره؟!
چند ثانیه ای با غم نگاهم کرد،با صدای ارومی گفت:
_همش نه...
با کنجکاوی گفتم:
_میشه برام توضیح بدید؟
لبخندی زد و گفت:
romangram.com | @romangram_com